Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Grootoorhaaregel

Otohylomys megalotis

De Grootoorhaaregel, die in 1940 voor het eerst werd beschreven door Heller, werd lange tijd ingedeeld bij het geslacht Hylomys, maar is onlangs ondergebracht in een eigen, uniek geslacht: Otohylomys. Het is de enige bekende soort binnen dit geslacht en is gemakkelijk te herkennen aan zijn ongewoon grote oren.

Otohylomys megalotis
  1. NEHuidige status: Niet beoordeeld
  2. DD
  3. LC
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet beoordeeld

Wat betekent dit?

Deze soort is nog niet beoordeeld.

De categorieën volgen de IUCN Red List.

Onvoldoende gegevens

Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Eulipotyphla
Familie
Erinaceidae
Onderfamilie
Galericinae
Geslacht
Otohylomys
Soort
Otohylomys megalotis
Soortgroep
Haaregel

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

Hun verspreidingsgebied is klein en beperkt tot dicht bos met een rijke bodemvegetatie. Door recente herclassificaties en onvolledige inventarisaties is hun volledige verspreidingsgebied nog onzeker.

Uiterlijke kenmerken

Deze haaregel is klein en tenger gebouwd, met een lengte van ongeveer 10–14 cm en een piepklein staartje. Het meest opvallende kenmerk zijn de zeer grote oren, groter dan die van welke andere haaregel dan ook, die helpen bij het horen en mogelijk ook bij het reguleren van de lichaamstemperatuur. Het dier heeft een ruwe, grijsbruine vacht, een spitse snuit en korte ledematen, en weegt ongeveer 20–60 gram.

Gedrag

Grootoorhaaregel zijn nachtdieren die solitair leven en zich overdag verborgen houden onder boomstammen of in de strooisellaag. Ze bewegen zich snel door dichte bodemvegetatie en vertrouwen daarbij op hun onopvallendheid ter bescherming. Hun grote oren helpen hen bij het detecteren van roofdieren en prooien in de donkere, begroeide omgeving van het struikgewas.

Voeding

Het zijn generalistische insecteneters die zich voeden met insecten, wormen, larven en kleine ongewervelde dieren; mogelijk eten ze ook kleine hoeveelheden schimmels of plantaardig afval. Hun scherpe tanden en puntige snuit zijn uitermate geschikt om in de strooisellaag te wroeten en zo prooien op te sporen.

Voortplanting

Er zijn geen onderzoeken naar de voortplanting bekend. Waarschijnlijk werpen ze 2 tot 4 jongen die hulpeloos en blind ter wereld komen; deze worden in verborgen nesten grootgebracht, waarbij de voortplanting vermoedelijk wordt aangestuurd door seizoensgebonden omgevingsfactoren.

Communicatie

Er is weinig bekend over hun communicatie, maar waarschijnlijk maken ze gebruik van chemische signalen, zoals geurmarkeringen, en zachte vocale uitingen, zoals knorrende geluiden. Hun grote oren kunnen mogelijk signalen opvangen die voortkomen uit de geluiden of bewegingen van soortgenoten, maar er is slechts beperkt veldonderzoek naar beschikbaar.

Bedreigingen

Vanwege een gebrek aan data worden Grootoorhaaregels geclassificeerd als 'onvoldoende gegevens' (Data Deficient); ze worden mogelijk bedreigd door habitatverlies en ontbossing in de hooglanden van Vietnam. Hun zeldzaamheid en beperkte verspreidingsgebied vergroten hun kwetsbaarheid.

Deze soort als huisdier

Er zijn geen gegevens bekend van Grootoorhaaregels die ooit in gevangenschap zijn gehouden. Vanwege hun schuwe aard en specifieke habitatvereisten zijn ze ongeschikt om in gevangenschap te leven; inspanningen voor hun behoud moeten zich daarom richten op de bescherming van hun natuurlijke boshabitat.

Waar leeft deze soort?

Laos

Grootoorhaaregel · Laos

Grootoorhaaregel komen uitsluitend voor in Laos, waar ze leven in vochtige bergbossen op een hoogte tussen de 1000 en 1800 meter.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Hylomys megalotis Jenkins & M. F. Robinson, 2002 in Bánki, O., Roskov, Y., Döring, M., Ower, G., Hernández Robles, D. R., Plata Corredor, C. A., Stjernegaard Jeppesen, T., Örn, A., Pape, T., Hobern, D., Garnett, S., Little, H., DeWalt, R. E., Miller, J., Orrell, T., Aalbu, R., Abbott, J., Abreu, C., Acero P, A., et al. (2026). Catalogue of Life (2026-08-26 XR). Catalogue of Life Foundation, Amsterdam, Netherlands. https://doi.org/10.48580/dgyy9 Bron openen
  2. Chiozza, F. 2016. Hylomys megalotis. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T136193A22324783. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T136193A22324783.en. Accessed on 17 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.