Ga naar de inhoud
The Hedgehog Program The Hedgehog ProgramResearch & Education
EN NL

Winkelwagen 0 artikelen

Je winkelwagen is nog leeg. Ontdek iets om verder te leren en ontdekken.

Bekijk de winkel

Hugh's egel

Mesechinus hughi

Voor het eerst beschreven in 1908 door Thomas. De soort komt voor in Noord-China en delen van Mongolië en is goed aangepast aan zowel open grasland als struikgewas. In vergelijking met andere Mesechinus-soorten heeft dit dier een relatief lichte kleur op het gezicht.

Mesechinus hughi
  1. NE
  2. DD
  3. LCHuidige status: Niet bedreigd
  4. NT
  5. VU
  6. EN
  7. CR
  8. RE
  9. EW
  10. EX

Huidige status: Niet bedreigd

Wat betekent dit?

De beoordeling wijst op een kleiner risico op uitsterven.

De categorieën volgen de IUCN Red List.
Rijk
Animalia
Stam
Chordata
Klasse
Mammalia
Orde
Eulipotyphla
Familie
Erinaceidae
Onderfamilie
Erinaceinae
Geslacht
Mesechinus
Soort
Mesechinus hughi
Soortgroep
Egels

Leer deze soort kennen

Biologie & ecologie

Leefgebied

De soort komt voor in diverse gematigde omgevingen. Hij is te vinden in open graslanden, struikgewassen, landbouwranden en dun beboste gebieden, en verdraagt ​​matig verstoorde habitats mits er voldoende beschutting en prooi aanwezig is. In sommige regio's is de soort ook te vinden aan de rand van dorpen of in akkers, hoewel hij de voorkeur geeft aan halfnatuurlijke landschappen. De soort mijdt over het algemeen dichte bossen en hooggelegen gebieden, hoewel hij wel is waargenomen in steppegebieden. Seizoensgebonden veranderingen in temperatuur en neerslag beïnvloeden de activiteit en het foerageren, en de soort geeft de voorkeur aan grond die gemakkelijk te graven is.

Uiterlijke kenmerken

De Hugh's egel is een middelgrote egel met een gemiddelde lengte van ongeveer 20 tot 25 centimeter en een gewicht dat varieert van 600 gram in het voorjaar tot meer dan 1 kilogram vóór de winterslaap…

Lees de volledige tekst

De Hugh's egel is een middelgrote egel met een gemiddelde lengte van ongeveer 20 tot 25 centimeter en een gewicht dat varieert van 600 gram in het voorjaar tot meer dan 1 kilogram vóór de winterslaap. De stekels op de rug zijn bruin en crèmekleurig gebandeerd, terwijl de onderzijde is bedekt met een grove, bruingrijze vacht. Het gezicht is doorgaans lichter van kleur, met kleine, afgeronde oren die dicht tegen de kop aanliggen. Het dier heeft een stevige bouw met relatief korte poten, die aangepast zijn om te graven en naar voedsel te zoeken. Zoals bij veel egels in gematigde streken het geval is, bouwt het dier in de aanloop naar de winterslaap aanzienlijke vetreserves op. Er is nauwelijks sprake van seksuele dimorfie, al kunnen mannetjes tijdens het voortplantingsseizoen iets zwaarder zijn.

Gedrag

Deze soort is solitair en nachtactief. Na zonsondergang komt hij tevoorschijn om voedsel te zoeken en trekt zich voor zonsopgang terug in een schuilplaats. Overdag gebruikt hij zelfgegraven holen, na…

Lees de volledige tekst

Deze soort is solitair en nachtactief. Na zonsondergang komt hij tevoorschijn om voedsel te zoeken en trekt zich voor zonsopgang terug in een schuilplaats. Overdag gebruikt hij zelfgegraven holen, natuurlijke spleten of dichte begroeiing om te rusten en te overwinteren. In koudere klimaten binnen zijn verspreidingsgebied ondergaat hij een echte winterslaap van de late herfst tot de lente, afhankelijk van de plaatselijke temperaturen. Voor de winterslaap bouwt hij een goed geïsoleerd nest, vaak in een ondergrondse ruimte bekleed met droog plantmateriaal. Hij is een actieve foerageerder en kan 's nachts aanzienlijke afstanden afleggen op zoek naar voedsel. Ontmoetingen tussen individuen buiten het broedseizoen zijn zeldzaam en gaan vaak gepaard met vermijdingsgedrag of milde agressie.

Voeding

De Hugh's egel is een opportunistische insecteneter en alleseter. Zijn dieet bestaat hoofdzakelijk uit ongewervelde dieren die op de grond leven, zoals kevers, rupsen, regenwormen en sprinkhanen, aangevuld met af en toe kleine gewervelde dieren, vogeleieren en aas. Seizoensgebonden vruchten of bessen kunnen worden gegeten wanneer ze beschikbaar zijn, al vormt plantaardig materiaal slechts een klein deel van het dieet. Het dier zoekt zijn voedsel grotendeels op de grond, waarbij het snuffelt en graaft om verborgen prooien op te sporen. De soort haalt het meeste vocht uit zijn voedsel, maar drinkt ook uit stilstaand water als dat voorhanden is.

Voortplanting

Het voortplantingsseizoen vindt plaats in de lente en het begin van de zomer, kort nadat de dieren uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Tijdens de paringsrituelen cirkelen de dieren om elkaar heen, waa…

Lees de volledige tekst

Het voortplantingsseizoen vindt plaats in de lente en het begin van de zomer, kort nadat de dieren uit hun winterslaap zijn ontwaakt. Tijdens de paringsrituelen cirkelen de dieren om elkaar heen, waarbij ze geluiden maken en op elkaar reageren via geursporen. De draagtijd bedraagt ​​ongeveer 35 tot 40 dagen, waarna het vrouwtje in een verborgen nest een worp van doorgaans drie tot zes jongen ter wereld brengt. De jongen worden blind geboren en hebben zachte stekels, die in de loop van de eerste dagen verharden. Na ongeveer twee weken gaan hun ogen open en rond de vier tot zes weken worden ze gespeend. Kort na het spenen trekken de jongen weg; exemplaren die laat in het seizoen zijn geboren, moeten snel groeien om zich op de winterslaap te kunnen voorbereiden. Geslachtsrijpheid wordt doorgaans binnen het eerste levensjaar bereikt. In het wild worden de dieren naar schatting drie tot vijf jaar oud, al ontbreken precieze gegevens hierover.

Communicatie

De communicatie bij Hugh's egel verloopt voornamelijk via geur, waarbij geurmarkering wordt gebruikt voor het afbakenen van territoria en als signaal voor de voortplanting. Akoestische signalen omvatten snuiven, grommen en sissen, vooral tijdens de balts of in verdedigingssituaties. Net als andere egels vertoont de Hugh's egel zelfbesprenkeling na het waarnemen van sterke of nieuwe geuren, hoewel de functie van dit gedrag nog niet volledig duidelijk is. Zicht speelt een minimale rol in de communicatie; reuk en gehoor zijn de dominante zintuigen voor het detecteren van voedsel, roofdieren en soortgenoten.

Bedreigingen

De soort heeft een relatief groot verspreidingsgebied en er zijn geen grote populatieafnames gemeld. Lokale bedreigingen zijn onder andere habitatverlies door uitbreiding van de landbouw, aanleg van …

Lees de volledige tekst

De soort heeft een relatief groot verspreidingsgebied en er zijn geen grote populatieafnames gemeld. Lokale bedreigingen zijn onder andere habitatverlies door uitbreiding van de landbouw, aanleg van infrastructuur en verstedelijking. Verkeersslachtoffers en predatie door huishonden kunnen de populaties in de buurt van menselijke nederzettingen beïnvloeden. Het gebruik van pesticiden in landbouwgebieden kan de soort indirect beïnvloeden door de beschikbaarheid van prooien te verminderen en secundaire vergiftiging te veroorzaken. Klimaatverandering zou de winterslaapcycli en de prooiaantallen kunnen veranderen, maar deze effecten zijn nog niet in detail onderzocht. De soort profiteert van zijn aanpassingsvermogen aan een reeks open habitats, wat bijdraagt ​​aan zijn algehele stabiliteit.

Deze soort als huisdier

De Hugh's egel komt niet vaak voor in gevangenschap en wordt zelden buiten zijn natuurlijke leefgebied aangetroffen. Hij kan tijdelijk worden gehouden in opvangcentra voor wilde dieren of onderzoeksi…

Lees de volledige tekst

De Hugh's egel komt niet vaak voor in gevangenschap en wordt zelden buiten zijn natuurlijke leefgebied aangetroffen. Hij kan tijdelijk worden gehouden in opvangcentra voor wilde dieren of onderzoeksinstellingen, maar maakt geen deel uit van de handel in exotische huisdieren. Zijn lange winterslaap, sterke graafinstinct en specifieke eisen aan zijn leefomgeving maken hem ongeschikt voor de reguliere huisdierverzorging. In gevangenschap heeft hij een groot, verrijkt verblijf nodig met mogelijkheden om te graven en te nestelen, en een dieet dat zijn natuurlijke, insectenrijke voedingsgewoonten nabootst. Seizoensgebonden temperatuurschommelingen moeten worden gehandhaafd om een ​​goede winterslaap in koudere klimaten mogelijk te maken. Er zijn geen gevestigde fokprogramma's in gevangenschap en de inspanningen voor het behoud van deze soort richten zich op de bescherming van het leefgebied en het verminderen van bedreigingen in het wild.

Waar leeft deze soort?

De Hugh's egel komt voor in Noord- en Centraal-China en in delen van Mongolië.

Verder lezen in de Knowledge Hub

Er zijn nog geen openbare Knowledge Hub-artikelen gekoppeld.

Gerelateerd onderzoek

Er zijn nog geen openbare onderzoeksrecords gekoppeld.

Bronnen

Gebruikte bronnen

  1. Smith, A.T., Johnston, C.H. & Lunde, D. 2016. Mesechinus hughi (errata version published in 2017). The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T13209A115111114. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T13209A22325137.en. Accessed on 15 October 2026. Bron openen

Nog geen keuze opgeslagen.

Optioneel weigeren trekt je toestemming voor optionele statistieken in.